strach

w lustrze
mieni się smutek
i godność
rozdarta na strzępy

kolejny
ostatni raz

choć wiara
dawno umarła
wciąż czekam
na cud

nie chcę być
własnym odbiciem

uciszę
drżenie serca
raz na zawsze

(12.07.2012)

Reklamy

8 uwag do wpisu “strach

  1. Tak, chodzi o Czas
    Samobójstwa
    nie wychodziły mi dobrze
    Teraz piszę
    Mam dwoje dzieci
    Żonę, którą kiedyś rzuciłem
    Wróciła
    by pomóc
    mi

    Zyt wiele razy
    ocierałem się o Śmierć
    Teraz
    nie wiem po co
    Wiem
    że muszę żyć

    Pozdrawiam.

    Polubienie

  2. Czytam Twoje wiersze, i jestem zachwycony. Raz, że imponuje mi konsekwencja z jaką je piszesz, dwa, że emanuje z nich poczucie, że z każdym napisanym utworem coraz precyzyjniej odnajdujesz swe miejsce w świecie, że każdy napisany wers to kolejny krok dochodzenia do samej siebie. Czytelnik zaś jest w tym wszystkim jakby asekurantem, cichym towarzyszem Twojej podróży.

    Polubienie

  3. czy umiesz czekać bez nadziei.. ja nie potrafię.. w pustce zanurzony.. umieram z oczami otwartymi.. sercem bijącym jakby wbrew.. po co..?
    nie jestem nawet własnym odbiciem.. pusto wokół ludzi mnogość..
    nie potrafię.. pokaż jak?..

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s