niczyja

po omacku szukam
śladu twoich stóp

ciemność

wypijając kielich goryczy
połatałam dziury
czekaniem

noc wciąż się dłuży

gdy trwa sen
wciąż jestem nikim

(11.02.2013)

Powyższy wiersz ukazał się w wersji drukowanej, w Antologii „Ogrodowe peregrynacje”, współtworzonej przez użytkowników portalu literackiego- „Ogród ciszy”.

Reklamy

2 uwagi do wpisu “niczyja

  1. Czy ja już pisałam, że Twoje wiersze są ucztą dla mojej wyobraźni? 🙂 Jeśli tak, to się powtórzę, że nie ma tu przepychu i nadmiaru, a ja mam wolną przestrzeń do własnej interpretacji…
    Dziękuje i nie ustawaj, o talenty wciąż trzeba dbać i rozwijać 🙂
    Pozdrawiam ciepło Joasiu 🙂

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s